Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

De Wereld volgens Thomas

 

Haringen en Wilhelmus

13 apr 2008, 19:45

Als binnen de Nederlandse grenzen de Friese, de Limburgse, de Brabantse, de Achtehoekse, de Hollandse en de Zeeuwse cultuur al eeuwen relatief goed samengaan, is het dan nodig om bang te zijn voor het wegschuiven van de 'Nederlandse' cultuur?



Rita Verdonk, die ironisch gezien op uiterst Amerikaanse wijze haar programma presenteerde - volkslied, vlag, veel particulier geld en veel bombarie - stelt van wel. "De Nederlandse cultuur en identiteit staan in de uitverkoop", aldus Rita en ook haar mede-VVD-afvallige Geert Wilders.



Cultuur, het geheel wat voortvloeit uit een gemeenschap, is veel te vaag om zo behandeld te worden in een politiek debat. Cultuur verandert met de jaren, past zich zonder iemand het doorheeft aan naarmate de mensen zelf veranderen. Iedere groep en gemeenschap, van korfbalvereniging tot continent, heeft haar eigen cultuur. Dat is iets wat ontstaat uit de gebruiken en manier van doen, niet uit wetten of regels.



Noch de allochtonen, noch Europa, noch de globalisering, noch Jan-Peter Balkenende verkwanselt onze identiteit of cultuur, ik durf zelfs te beweren dat dat niet mogelijk is. Pas wanneer de Nederlandse burgers besluiten om hun eigen gebruiken te laten varen, wanneer zij besluiten dat zij zich meer iets anders voelen dan Nederlands, dan is er sprake van verschuiving van cultuur. De vraag is natuurlijk of je iets moet betreuren als je er zelf voor kiest.



Het feit dat er een bevolkingsgroep is bijgekomen, de mensen van allochtone afkomst, zorgt er inderdaad voor dat het deel wat de andere bevolkingsgroepen 'bezaten' relatief gezien kleiner is geworden, waardoor mensen zich misschien minder thuis voelen in ons land dan voorheen. Dat houdt echter niet in dat deze groepen, of alleen hun cultuur verdwijnen.



Je zou zelfs kunnen stellen dat het tegendeel waar is: een bekend verschijnsel van minderheden is dat zij meer waarde gaan hechten aan hun eigen cultuur. Hollanders op klompen in Canada, Turken met hoofddoekjes in Nederland. Misschien is dit verschijnsel nu juist aan de hand. De bevolkingsgroepen die zich kleiner voelen worden door de komst van een nieuwe bevolkingsgroep beginnen zich af te zetten en zich zorgen te maken over de Nederlandse cultuur.



Rita Verdonk speelt hier fantastisch op in. Het gevoel dat mensen minder te zeggen hebben wil ze wegnemen door een haastige en directe democratie. Iedere stem moet direct tellen. De helft plus een beslist, de helft min een wordt vergeten. De polarisering neemt alleen maar toe.



In plaats van het accepteren van onze huidige cultuur en daarop in te spelen, willen Rita en Wilders terug naar een karikaturale utopie van haringen en Wilhelmus. Door het compleet over een kam scheren van de Nederlandse bevolking - het zijn vooral Hollandse stereotypen waarmee Rita aankomt - gooit Rita zelf onze cultuur 'in de uitverkoop'. De kleinere deugden en gebreken worden vergeten, alleen de haring en de vrije meningsuiting blijven over.

Zwart-Wit in het Arabisch

22 mrt 2008, 16:40

Daar staan ze dan, met dertienhonderd op de Dam, protesterend in onze hoofdstad. Protesterend tegen Geert Wilders, protesterend tegen intolerantie in Nederland. Eerder deze maand werd er al een website gelanceerd: wildersisnotholland.nl, waarop mensen hun digitale handtekening kunnen zetten om duidelijk te maken dat Geert Wilders niet representatief is voor Nederland.



Geert Wilders is wel degelijk representatief voor Nederland, althans, met 9 zetels vertegenwoordigt hij bijna zes procent van onze stemmende bevolking. Geert Wilders is daarmee meer representatief dan GroenLinks, of de SGP, D66 en Partij voor de Dieren bij elkaar. Men moet niet bang zijn voor Wilders, maar voor het gedeelte van de bevolking waar hij voor in de Tweede Kamer zit. Het probleem is veel groter dan Geert Wilders. Blijkbaar zijn er ruim bijna zeshonderd-duizend mensen in dit land die bang zijn voor alles wat vreemd is.



Ik sta vandaag niet op de Dam. Ten eerste denk ik dat ik daarmee Wilders slechts een podium zou geven, nog meer gratis aandacht, nog een aanleiding voor hem om op de televisie te verschijnen. Ten tweede heb ik anderhalf jaar geleden geprotesteerd. Dat deed ik door te stemmen op de partij waarvan ik denk dat die wel mijn mening goed kunnen verwoorden. Veel mensen waren het kennelijk niet met mij eens, sterker nog: driemaal zo veel mensen waren het eens met Wilders in plaats van met mij. Ook dat is een democratie, en daar leg ik mij dan bij neer.



Een demonstratie met Frank Boeijen als grote publiekstrekker, hij zingt zijn hit Zwart-Wit in het Arabisch. Een hol protest in mijn ogen. Een protest tegen een grote schreeuwlelijk door net zo hard terug te schreeuwen. De polarisatie neemt slechts toe, het gebrek aan nuance blijft. Geert Wilders zal hier slechts lacherig op reageren, of het als een aanslag op zijn persoon benoemen.



Nee, vandaag wordt er niets opgelost, noch wordt er iets duidelijk gemaakt. Het genuanceerde woord en de scherpe geest blijven het enige verzetsmiddel tegen het dronken volksgezang der populisme.



Toevoeging: Een leuk artikel om er naast te lezen.

Tot ziens

18 mrt 2008, 16:14

Gisteren zat ik in de schoolkroeg de krant te lezen, mijn linkerhand om een biertje, mijn voeten op een stoel, toen ik werd opgeschrikt door een stem die ik niet herkende.

'Ik ken jou nog, ken jij mij nog?'

Een oude klasgenoot? Een vergeten vriend? Nieuwsgierig draai ik mij om. Een lerares wiens contract na vijf maanden niet verlengd was. Natuurlijk ken ik haar, iedereen kent haar.

'Jazeker.'

Ongemakkelijk op mijn stoel hoor ik het verhaal aan, ze heeft geen idee waarom ze hier niet meer mag werken. Ik wel. De directeur kon haar ook geen verklaring geven, vertelt ze. Ik vermoed dat hij heeft gelogen.

Een kwartier hoor ik het wel een wee aan van de rare vrouw, nog altijd ongemakkelijk. Ze heeft in Amsterdam gewerkt, en nog ergens anders. Nu werkt ze in het gebouw hiernaast, ze begeleidt studenten in hun laatste jaar, ofzo. Liever werkt ze hier.

'Nou, ik ga maar eens naar huis, tot ziens he!'

'Doei,' zeg ik enthousiast, mijn blik valt op een bekend gezicht ergens anders in de kroeg.

'Tot over vijf maanden,' denk ik.

British invasion anno 2008

8 mrt 2008, 19:37

De Arctic Monkeys zijn gaaf, dat ontdekte ik een paar maanden geleden na een lange periode van scepsis. Vandaag zijn voor mij de kwaliteiten van Alex Turner voorgoed bewezen. Samen met collega-indierocker Miles Kane van The Rascals is Turner een nieuw projectje begonnen: The Last Shadow Puppets.



De eerste single, The Age Of The Understatement, kun je inmiddels bekijken op internet. Misschien ben ik paranoia, maar ik zag uiteraard een aantal opvallende overeenkomsten met een ander 'brits bandje'.



Bekijk vooral eerst de clip!



Het haar, de outfits, de tanks, de sneeuw. Ja natuurlijk! Dat doet me denken aan Help! van niemand minder dan the Beatles. Met name de stukken uit de film waar ze Ticket to ride, I need you en The night before spelen. Hieronder wat screenshots als vergelijkingsmateriaal:





Plaat van de maand - februari

4 mrt 2008, 12:29

Jaja, een beetje te laat. Heeft alles te maken met het ontbreken van een goed werkende internetverbinding.



The Tellers is een bandje wat ik onlangs heb gezien in de Ekko, erg leuk, aardige kerels ook nog.



The Tellers - Second Category

Lovely Rita aan het roer

10 feb 2008, 22:58

In een pand ergens op een kaal industrieterrein, tussen een aantal redelijk lopende midden- en kleinbedrijfjes in, is de wekelijkse ledenvergadering van een gloednieuwe politieke partij (pardon: "beweging") aan de gang. Zwevend buiten het Nederlandse politieke spectrum, links van de PvdA en rechts van de VVD, overlegt Rita Verdonk met zichzelf over hoe zij haar felbegeerde veertig zetels binnen gaat slepen.



'Rita, het moet sensationeel zijn, groots en Amerikaans. Dat spreekt mijn achterban aan. De mensen die te SBS zijn voor de VVD, maar te slim zijn voor Wilders', betoogt de partijvoorzitster. 'Daar ben ik het helemaal mee eens, mevrouw Verdonk. Maar onthoud wel dat we Trots op Nederland zijn, niet trots op Amerika. Misschien een reclamespotje waar u een haring eet voor een molen, op klompen?', zegt een stemmetje in haar hoofd. Lastig, lastig. Zo'n partij (pardon: "beweging") zonder leden is mooi als je weet wat je wilt, maar als je even wat input van buiten wilt is het knap lastig.



Het afgelopen jaar heeft Rita zich tegen wil en dank in geprofileerd als een bikkelharde gevangenisdirectrice. IJzeren Rita, daar moeten we vanaf. De wereld moet zien dat de strenge Rita een gezelligheidsmens is, een goedlachse vrouw die Nederland weer leuk maakt. 'Een groots openingsfeest moet het worden. Het hoeft niet inhoudelijk goed in elkaar te zitten, als het maar opvalt. En belangrijk is dat mensen het op een Hollandse manier gezellig gaan hebben. Misschien moeten we Gordon of René Froger uitnodigen?,' denkt Rita hardop.



Er ontbreekt nog iets, een knaller, de ultieme troef. Uiteindelijk heeft hofnar Kay de ultieme ingeving: 'Ik weet nog een vriend. Ik heb ook wat op hem, hij moet ons wel helpen.' Een minuutje later wordt Rita naar de telefooncel buiten het pand gewenkt, een vriendelijke jongeman met Antilliaanse tongval groet haar aan de andere kant van de lijn. 'Hey swa, ik hoor van Kay dat je in de shit zit. Heb je misschien een boot nodig?' Een boot, sensationeel, groots maar toch Nederlands. Wat goed. Met Rita aan het roer naar een mediageil Nederland!

Poleninvasie

8 feb 2008, 12:00

De afgelopen maanden stonden voor mij in het teken van verhuizen. Een tijd terug kregen ik en mijn huisgenoten te horen dat onze huisbaas spoorloos was, nooit zijn hypotheek had betaald en dat het huis in eerste instantie nooit verhuurd had mogen worden. Enfin, om een lang verhaal kort te houden: de rechter besloot dat we tot 13 februari 2008 hadden om iets nieuws te vinden. Dat is gelukt: eergisteren, 7 februari, vond de laatste van ons vieren een kamer. Ik heb al een tijdje een nieuwe kamer, maar omdat we toch nog tot de 13e hebben liggen er nog een aantal spullen van mij op mijn oude adres.



Gisteren, 8 februari, zat ik op mijn werk achter mijn bureautje een stuk uit te typen toen ik op mijn telefoon keek. Wie weet had ik nog gemiste oproepen, ik zet namelijk mijn beltoon nooit aan. Nou, die had ik, dertien om precies te zijn. Mijn vriendinnetje Lynn en mijn vriend/voormalig huisgenoot Wilmar hadden mij blijkbaar nodig.



Rustig schuif ik mijn telefoon open, bel mijn vriendinnetje op en bedenk tijdens het overgaan van de telefoon al met welke lollige opmerking ik het gesprek zal openen. "Hai", mijn vriendin neemt haar telefoon op. "Ik zag dat ik niet minder dan der-tien gemiste oproepen had. Volgens mij mis je me!", grap ik quasi nonchalant. "Ja. Wilmar belde me net en er zitten polen in ons huis." Polen in ons huis. Die opmerking vraagt natuurlijk om opheldering. "Nou, Wilmar was vandaag langsgegaan en ze zijn ons huis aan het verbouwen."



Echt veel duidelijker wordt het niet, ik besluit om Wilmar zelf te bellen. Hij neemt om met zijn vaste opener: "Kerel!" Hij legt het hele verhaal uit. Hij had een nachtje bij zijn vriendin geslapen, ging wat spullen halen in zijn oude kamer en merkte dat de sleutel niet meer paste. Hij belt aan, geen respons. Wanneer hij omhoog kijkt ziet hij in zijn eigen kamer een hoofd voor het raam, een onbekend hoofd om precies te zijn. Wat blijkt: de bank die ons huis verkoopt besloot dat het niet nodig was om te wachten tot de afgesproken datum. Toen Wilmar de makelaar sprak kwamen zij met de onsterfelijke opmerking: "maar je slaapt toch gewoon boven, dan heb je er toch geen last als we hier beneden aan het klussen zijn."



De arme vent had de dag ervoor het bericht gekregen dat hij een kamer had, de dag erna kan hij zijn oude huis niet meer in, heeft uit nood met wat vrienden al zijn spullen naar zijn nieuwe kamer moeten sjouwen. Ondertussen zit ik in een kamer waar de verhuurder zijn gemeentebelasting niet betaald, er wordt gedreigd om onze woning binnen te treden. Het lijkt een oneindige ciclus.



Ik heb me wel eens laten vertellen dat een derde van de inwoners van Utrecht student is. Als dat zo is, zou het me niets verbazen als 50% daarvan te maken heeft met te hoge huren, brandonveiligheid of huurbazen die zich niet netjes gedragen. Gemeente Utrecht, minister Vogelaar, waar zijn jullie?

Peter vs. the World

3 feb 2008, 20:13

Ik tel de minuten af: nog anderhalf uur en Peter R. de Vries zal, naar eigen zeggen en zoals groots van te voren aangekondigd, de zaak Holloway oplossen. Of hij dat daadwerkelijk zal doen is een tweede, maar een feit is dat Peter Rudolf binnen is. Half Nederland zal zodadelijk kijken naar de campingzender van Nederland.



Peter neemt zijn vak erg serieus, dat zie je aan zijn ernstige blik. Ook het feit dat hij de politiek in wilde heeft niets te maken met aandachtsgeilheid. "Ik ga Nederland boevenvrij maken" is wat er door het hoofd van hem ging. Toch is het niet all fun. De Sherlock Holmes uithangen is een vermoeiend vak, laat Peter weten op zijn blog. De afgelopen drie dagen heeft Peter zo hard gewerkt aan zijn uitzending van vanavond dat hij blij is dat het er opzit. Toch blijft de speurneus niet stilzitten. Peter gaat als een rockster op tour door Amerika. "Er zijn vergevorderde onderhandelingen met Oprah, Larry King (CNN), Good Morning America (ABC), Greta Van Susteren (Fox TV), The Today Show (ABC), The Early Show (CBS), America's Most Wanted (Fox Network), Court TV en de Nancy Grace Show", meldt hij op zijn blog. Hij lijkt net zo druk bezet als de kandidaten voor de Super Tuesday.



Goed, ik weet niet wat ik er van moet denken. Het is goed dat hij als journalist de rechtstaat controleert, maar zijn methoden schenden volgens mij wel duidelijk de privacy van zijn 'slachtoffer'. Bovendien is Joran van der Sloot onschuldig totdat het tegendeel bewezen is. Peter R. denkt daar blijkbaar anders over.



Nog 1 uur en 20 minuten.



Update:


Nou, ik moet het hem nageven: het heeft wat teweeg gebracht. Ik vond het wel erg allemaal sensatiegericht, maar de beelden logen er niet om.

Plaat van de Maand - Januari

2 feb 2008, 22:59

Weer een band herontdekt: The Strokes. Het derde album vond ik nooit wat, maar nu opeens wel. Waarom? Geen idee. Genoeg gelul, hier zijn de Strokes met 'you only live once'.



http://nl.youtube.com/watch?v=hlmy8CwMfBA





En hier de demo, ook erg mooi. "I said 'I can see me in your eyes', you said 'I can see you in my bed'". Dat is niet alleen een mooie tekst, maar ook nog eens een hele slechte pickupline!

http://nl.youtube.com/watch?v=zcze-UD1D4w

Elektronik Supersonik

19 jan 2008, 20:21

Ik kreeg dit filmpje in mijn schoot geworpen door vriend Paul. Ik zag het en wist meteen dat mijn Schiedamse vrienden dit prachtig gaan vinden.



Dus, bij deze:

http://nl.youtube.com/watch?v=lp_PIjc2ga4





Edit: Ik hoor al dat iedereen 'em kent en ik weer eens achter loop. De intentie was goed ;)

 

Favoriete blogs

Links